Wymieniany jest jako jedna z roślin biblijnych. Według F. N. Heppera opisany został jako „wonna trzcina” w Pieśni nad pieśniami Tatarak.

Surowcem zielarskim jest kłącze (Rhizoma Calami) oraz czysty olejek tatarakowy (Oleum Calami). Oba surowce są ogólnie dostępne w na rynku. W dziełach Hildegardy tatarak opisany jest jako afrodyzjak. Hildegarda zalecała tatarak w leczeniu schorzeń śledziony, układu moczowego i wątroby.

Tatarak a układ pokarmowy

Tatarak zwrócił moją uwagę podczas poszukiwania niestandardowych ziół wykazujących działanie chroniące żołądek. Okazuje się, że kłącze tataraku zwiększa wydzielanie mukopolisacharydów, które to są odpowiedzialne właśnie za ochronę błony śluzowej żołądka. Wyciągi z kłącza mają także inne zastosowanie. Posiadają dużą zawartość substancji gorczowych – głownie akoryny, przez co usprawniają trawienie bo pobudzają organizm do wydzielania soku trawiennego i żółci.

Preparaty z kłącza tataraku są zalecane najczęściej osobom z zaburzeniami układu pokarmowego: przy wzdęciach, zgadze, braku apetytu, bezsoczności i bezkwaśności żołądkowej, biegunkach, zaparciach. W połączeniu z innymi ziołami uspokajającymi tatarak ma zastosowanie w stanach wyczerpania nerwowego, przy bezsenności, w leczeniu lęków i niepokojów. Stwierdzono iż tatarak ma niekiedy lepsze oddziaływanie uspokajające od melisy, passiflory i chmielu.

Zewnętrznie wyciągi z kłącza stosuje się jako płukanki w zapaleniu gardła i jamy ustnej. Działają bakteriobójczo i przeciwbólowo. Tatarak wchodzi w skład wielu produktów do pielęgnacji włosów i skóry głowy. Wzmacnia włosy, nadaje im połysk i puszystość, a skórę leczy z łojotoku, łupieżu i innych chorób.
Olejek tatarakowy można dodawać do kąpieli. Działa bakteriobójczo i przeciwzapalnie, jest stosowany w wielu chorobach skóry.
Olejkiem można nacierać miejsca, które są objęte chorobą gośćcową, rwą kulszową, nerwobólem. Nacieranie przynosi wyraźną ulgę w bólu i leczy stany zapalne.

UWAGA!

Ze względu na wykazane w doświadczeniach na zwierzętach mutagenne i słabe kancerogenne działanie bogatego w cis-azaron olejku tatarakowego odradza się długotrwałe stosowanie tataraku. Przyjmowanie powinno trwać maksymalnie do 3 tygodni. Kuracja z przerwami 3 miesięcznymi. Do sporządzania leków rekomendowane są odmiany z olejkiem pozbawionym cis-azaronu lub z jego zawartością w kłączu nie przekraczającą 5%